Εισήγηση της Συντονιστικής Συνέλευσης στην εκδήλωση του διημέρου

Εισήγηση της Συντονιστικής Συνέλευσης στην εκδήλωση του διημέρου αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής που πραγματοποιήθηκε στις 7 και 8 Μάρτη 2014 στο Πολυτεχνείο της Αθήνας.

 

Η «Συντονιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής» διοργάνωσε το διήμερο εκδηλώσεων αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης.  Την πρώτη μέρα πραγματοποιήθηκε  μουσική εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης, ενώ τη δεύτερη μέρα πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με προβολή βίντεο, ενημέρωση και συζήτηση για τον αγώνα ενάντια στα σχέδια του ελληνικού κράτους και της εταιρίας ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ (θυγατρική της ELDORADO GOLD και του ομίλου Μπόμπολα) για εγκατάσταση ανοιχτού μεταλλείου εξόρυξης χρυσού στο όρος Κάκκαβος της Β.Α. Χαλκιδικής, που απειλεί με αφανισμό τη φύση και τα χωριά της περιοχής. 

Η Συντονιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης είναι μια ανοιχτή διαδικασία αγώνα που συγκροτήθηκε τον Δεκέμβρη του 2012, μετά από κάλεσμα σε συζήτηση για την πραγματοποίηση διαδήλωσης αλληλεγγύης στην Αθήνα. Πήρε το χαρακτήρα σταθερού συντονισμού οριζόντιων και αυτοοργανωμένων πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών συλλογικοτήτων αγώνα και αλληλέγγυων ατόμων, ώστε να εκφράσει κινηματικά από τα κάτω και σε βάθος χρόνου, την αλληλεγγύη μας στον δίκαιο αγώνα που εξελίσσεται στη Χαλκιδική.

Μέχρι σήμερα, έχει καλέσει και πραγματοποιήσει πλήθος κινητοποιήσεων, δυο κεντρικές πορείες, συγκεντρώσεις αλληλεγγύης, δράσεις και καμπάνιες αντιπληροφόρησης καθώς και δυο κεντρικές εκδηλώσεις, ενώ μέσα από αυτή τη διαδικασία έχουν συνεργαστεί ανά διαστήματα πολλές αλληλέγγυες συλλογικότητες και άτομα. Η Συντονιστική Συνέλευση σχηματίστηκε σε μια περίοδο όπου ο αγώνας ενάντια στα μεταλλεία χρυσού βρέθηκε αντιμέτωπος με τις κατασταλτικές δυνάμεις του κράτους, καθώς επίσης και με μια επιχείρηση δημιουργίας εμφυλιοπολεμικής συνθήκης στην περιοχή, με τη συγκρότηση ιδιωτικού στρατού τραμπούκων της εταιρίας. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της επιχείρησης ήταν η επίθεση που πραγματοποιήθηκε στο φυλάκιο στο Χοντρό Δέντρο στο δρόμο για τις Σκουριές και στους αγωνιστές που βρίσκονταν εκείνη την ώρα εκεί, ώστε να αποκλειστεί η πρόσβαση στο βουνό για τους αγωνιζόμενους κατοίκους και να καμφθεί η αντίσταση.

Κοινή επιθυμία όσων βρεθήκαμε στη Συντονιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης υπήρξε η συσπείρωση δυνάμεων, ώστε να αναδειχθεί αυτός ο αγώνας σε κεντρικό επίπεδο στην Αθήνα και να δημιουργηθεί ένα σταθερό πεδίο συνάντησης και κινητοποίησης των αλληλέγγυων συλλογικοτήτων και ατόμων, στη πόλη που ζούμε και δραστηριοποιούμαστε. Να σταθούμε στο πλευρό των αγωνιζόμενων κατοίκων της Χαλκιδικής, μέχρι την οριστική ανατροπή των σχεδιασμών του κράτους και των χρυσοθήρων στην περιοχή.

Αναλάβαμε την πρωτοβουλία πραγματοποίησης ενός διημέρου εκδηλώσεων στην Αθήνα πιστεύοντας ότι, ιδιαίτερα με τη παρουσία αγωνιστών από τη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη, μπορεί να αποτελέσει μια ακόμη ευκαιρία για το πλάτιασμα του αγώνα και την ευρύτερη κοινωνική απεύθυνσή του και ταυτόχρονα, μια πολύτιμη ευκαιρία για την επικοινωνία και σύνδεση των οριζόντιων δομών αγώνα στην Χαλκιδική, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα με σκοπό το δυνάμωμα της αντίστασης.

Έτσι, πρόθεσή μας ήταν, η όσο τo δυνατόν ευρύτερη συμμετοχή στην εκδήλωση, αγωνιστών από το πλήθος των τοπικών επιτροπών, των πρωτοβουλιών και συλλογικοτήτων αγώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού, ώστε να υπάρξει η δυνατότητα να εκφραστεί το σύνολο των αγωνιστικών αντιλήψεων, θέσεων και εκτιμήσεων, και να δοθεί η ευκαιρία μιας συνολικής ενημέρωσης για το πλήθος των ζητημάτων που έχει ανοίξει αυτός ο σημαντικός και μακροχρόνιος αγώνας. Με αυτό το σκεπτικό απευθύναμε κάλεσμα στο σύνολο των κινηματικών δομών αγώνα στη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη, και σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά όσους ανταποκρίθηκαν σε αυτό το κάλεσμα, γνωρίζοντας τόσο τις πρακτικές όσο και τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν εξαιτίας της επίθεσης που βιώνουν στον τόπο τους από το κράτος και τις εξορυκτικές εταιρίες, αλλά και συνολικότερα εξαιτίας των ασφυκτικών όρων επιβίωσης που διαμορφώνει για όλους μας σήμερα, η ολομέτωπη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου στην κοινωνία.

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου η λεηλασία των φυσικών πόρων, η ιδιωτικοποίηση και ο έλεγχος του δημόσιου και ελεύθερου χώρου και η σκλήρυνση των όρων εκμετάλλευσης και καταπίεσης της κοινωνίας μέσα σε συνθήκες βαθιάς συστημικής κρίσης, προβάλλονται από το κράτος ως υπόθεση «εθνικού συμφέροντος» και επιχειρούνται να επιβληθούν με κάθε τρόπο, όχι μόνο στη Χαλκιδική αλλά σε όλη την επικράτεια της χώρας. Έτσι ο αγώνας αυτός που εξελίσσεται με ιδιαίτερη μαζικότητα, μαχητικότητα και πολυμορφία τα τελευταία χρόνια, με σκοπό να σταματήσει ένα μεγάλο επενδυτικό έργο το οποίο υπόσχεται τεράστια κέρδη για τις εξορυκτικές εταιρίες χρυσού, αποτελεί ένα σημαντικό κοινωνικό ανάχωμα στην συνολικότερη επέλαση του κράτους και του κεφαλαίου στη κοινωνία και το φυσικό κόσμο. Κι αυτός είναι ένας βασικός λόγος που το κράτος επιτίθεται με σφοδρότητα σε όσους αγωνίζονται στη Β.Α. Χαλκιδική, στοχεύοντας στην τρομοκράτηση όλων των αγωνιζόμενων ανθρώπων και ευρύτερα όλης της κοινωνίας, ώστε να προχωρήσει απρόσκοπτα σε μια σειρά λεηλατικών και καταστροφικών έργων σε όλη τη χώρα.

Έτσι έχουμε σε εξέλιξη μια κατασταλτική επιχείρηση του κράτους που προωθεί την ποινικοποίηση – εγκληματοποίηση κάθε έκφρασης αντίστασης και περιλαμβάνει: την ενεργοποίηση του «αντι»τρομοκρατικού νόμου και την μαζική δίωξη αγωνιζόμενων κατοίκων ως μελών «εγκληματικής οργάνωσης». Την προφυλάκιση μέχρι σήμερα τεσσάρων αγωνιστών για τον εμπρησμό του εργοταξίου της εταιρίας στις Σκουριές με ανύπαρκτα στοιχεία (οι δυο εκ των οποίων παρέμειναν στις φυλακές Διαβατών για έξι μήνες και οι άλλοι δυο για τρεις). Τη δίωξη δεκάδων αγωνιζόμενων κατοίκων με κακουργηματικές κατηγορίες και εκατοντάδων άλλων με πλημμεληματικές. Τις δεκάδες προσαγωγές – απαγωγές αγωνιστών. Την βίαιη απόσπαση γενετικού υλικού (DNA) από ολόκληρους πληθυσμούς χωριών. Την ευρεία χρήση τηλεφωνικών υποκλοπών. Τους αστυνομικούς αποκλεισμούς και την κατοχή ολόκληρων χωριών και πόλεων, όπως η εισβολή πολυάριθμου στρατού ΜΑΤ – ΕΚΑΜ στην πόλη της Ιερισσού την Πέμπτη 7 Μάρτη 2013. Τις βάναυσες επιθέσεις με δακρυγόνα και ξυλοδαρμούς κατά διαδηλωτών ακόμα και κατά μαθητών και ηλικιωμένων, οι οποίες έχουν προκαλέσει πλήθος βαρύτατων τραυματισμών.

Αυτή η τεράστια κατασταλτική επιχείρηση αποτελεί πείραμα και προοίμιο της καταστολής κάθε κοινωνικού αγώνα και συνοδεύεται από μια επίσης τεράστια προπαγανδιστική εκστρατεία ψεύδους, παραπληροφόρησης, απομόνωσης, εγκληματοποίησης και τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων κατοίκων. Σε αυτή την κατεύθυνση επαναδιατυπώνεται η «θεωρία των άκρων» εστιάζοντας αυτή τη φορά στον αγώνα στη Β.Α. Χαλκιδική, και επιχειρείται η εξομοίωση της δίκαιης κοινωνικής αντίστασης των κατοίκων της ενάντια στις εξορύξεις χρυσού, με την δολοφονική δράση παρακρατικών ναζιστών κατά μεταναστών και αγωνιστών. Αυτή η φαιδρή θεωρία και το φασιστικής έμπνευσης δόγμα περί «νόμου και τάξης» αποτελούν τους πυλώνες της ιδεολογικής επίθεσης του κράτους και προωθούνται καθημερινά από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Την ίδια στιγμή, το αρχέγονο δάσος των Σκουριών περιφράσσεται και αποψιλώνεται για την εγκατάσταση της μεταλλουργίας χρυσού, το βουνό χαράσσεται με τη διάνοιξη νέων δρόμων και το ρέμα Καρατζά μετατρέπεται σταδιακά σε χώρο για την εναπόθεση αποβλήτων από την επεξεργασία του μεταλλεύματος. Η ολοκληρωτική καταστροφή της περιοχής, που θα επιφέρει η μετατροπή της σε ανοιχτό μεταλλείο, γίνεται καθημερινά όλο και περισσότερο ορατή. Παράλληλα, μια σειρά «ατυχημάτων» της μεταλλευτικής δραστηριότητας προκαλούν καταστροφικές συνέπειες σε πλήθος περιοχών πολύ ευρύτερα του βουνού του Κάκκαβου. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά μερικά από αυτά τα «ατυχήματα» που έγιναν δημόσια γνωστά το τελευταίο διάστημα: Στις 5 Οκτώβρη 2013 υπήρξε διαρροή τοξικών αποβλήτων από κοντέινερ με φορτίο της «Ελληνικός Χρυσός» κατά την φόρτωσή του σε πλοίο στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και στις αρχές του Σεπτέμβρη, διαρροή τοξικών αρσενοπυριτών από φορτηγό της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στο δήμο Βόλβης. Στο Νεοχώρι Χαλκιδικής ανιχνεύτηκε αρσενικό στο νερό ύδρευσης μετά από γεωτρήσεις που πραγματοποίησε η εταιρία στην περιοχή. Επίσης, στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο λιμάνι του Πειραιά,  την Τετάρτη 11 Δεκέμβρη 2013, υπήρξε διαρροή τοξικών ουσιών από κοντέινερ που περιείχαν μεγάλες ποσότητες ρυπογόνου χώματος, στο πλοίο «Ραβένα». Συγκεκριμένα, το φορτίο αυτό είχε φτάσει στον Πειραιά τις προηγούμενες μέρες από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης με το πλοίο «Πάρης», έχοντας τελικό προορισμό την Κίνα. Πρόκειται για την διαδρομή που ακολουθείται για την μεταπώληση των τοξικών αποβλήτων που παράγονται από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες στη Χαλκιδική. Παρά τη σοβαρότητα του γεγονότος, οι κρατικοί φορείς επιχείρησαν τη συγκάλυψή του. Δεν εξέδωσαν καμία ανακοίνωση και δεν έδωσαν οποιοδήποτε στοιχείο σχετικά με την προέλευση και τους ιδιοκτήτες του τοξικού φορτίου. Ωστόσο, μετά την άρνηση απόπλου από τον πλοίαρχο για την προστασία του πληρώματος και την αποφυγή ρύπανσης των θαλάσσιων υδάτων, την εξέταση του τοξικού φορτίου και την διαδικασία καθαρισμού του πλοίου που ακολούθησε, το γεγονός έγινε γνωστό μέσα από δημοσιεύματα στα οποία στοχοποιούνταν  η πολυεθνική εξορυκτική εταιρία Eldorado Gold.

Μέσα στις ασφυκτικές συνθήκες που διαμορφώνονται από την συνολική υποβάθμιση των όρων ζωής μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας, την επιβολή ενός μόνιμου Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης και τις γιγαντιαίες καταστροφικές επεμβάσεις στη φύση, αναδεικνύεται η σημασία του αγώνα που αναπτύσσεται στη Χαλκιδική.

Η μαζικότητα και μαχητικότητά του, το σθένος και η αξιοπρέπεια που επιδεικνύουν οι αγωνιζόμενοι κάτοικοι, καθώς και οι μορφές συλλογικοποίησης και αυτοοργάνωσης που αναπτύσσονται, αποτελούν σημαντικό παράδειγμα αγωνιστικής στάσης και ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης που εμπνέει μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας.

Επιπλέον, ο μακροχρόνιος αυτός αγώνας έχει δημιουργήσει γόνιμο πεδίο για τη συνάντηση διαφορετικών μετώπων αντίστασης και πρέπει να αγκαλιαστεί από όλους όσοι αγωνίζονται από τα κάτω ενάντια στην σύγχρονη βαρβαρότητα. Έτσι, πιστεύουμε ότι ο ανυποχώρητος αγώνας ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στη Β.Α. Χαλκιδική μπορεί να νικήσει, αποτελώντας έναν πλατύ κοινωνικό φραγμό απέναντι στη λεηλατική επέλαση του κράτους και του κεφαλαίου, που επιφέρει καταστροφή και θάνατο στις κοινωνίες και τη φύση στο βωμό της ανάπτυξης.

Πιστεύουμε τέλος, ότι ιδιαίτερα σήμερα οι κοινωνικοί αγώνες για τη γη και την ελευθερία δεν είναι μόνο δίκαιοι αλλά και αναγκαίοι και επίσης, ότι όταν χτυπάνε έναν, από όλους όσοι αγωνίζονται από τα κάτω για τη ζωή, την αξιοπρέπεια,  τη γη και την ελευθερία, πρέπει να μας βρίσκουν όλους απέναντί τους.

  

Συντονιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης

στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής